Początki turystyki po czeskiej stronie Karkonoszy związane są właśnie z Małą Upą. Zgodnie z legendą zapisaną w starej małoupskiej kronice Graniczne (Pomezni) Boudy założyli skazani na banicję szlachcice austriaccy. Jeden z nich nazywał się podobno Hübner a w roku 1663 ożenił się z córką miejscowego węglarza. Chyba ich potomek Stefan Hübner w 1815 roku przebudował rodzinną chałupę na hotel. Już wówczas sprowadzał tutaj beczkowe wino węgierskie z piwnic w sąsiedztwie Wiednia. Wśród gości dominowali Niemcy z sąsiedniego Śląska, ale także z Prus i Dolnej Saksonii. Od 1815 roku organizowano stąd jazdy gości na saniach „rohačkách“. Do schroniska Hübnerova bouda wywiozły ich sanie ciągnięte przez konie a po zabawie szybko zjeżdżali w dół do Kowar na saniach kierowanych przez miejscowych górali. Dopiero znacznie później tę atrakcję wprowadzono również w innych częściach Karkonoszy. W 1821 roku Stefan Hübner hotel powiększył o salę taneczną i miejsce dla własnej muzyki. W najlepszym wówczas hotelu górskim w Karkonoszach Hübnerova bouda spędzali czas sławni goście na przykład po wygranej wojnie prusko-austriackiej w 1866 roku następca tronu, późniejszy cesarz pruski, książę Friedrich. Do gminy należy również część najwyższego szczytu na północ od Alp – Śnieżki a obok hotelu Hübnerova bouda wiodła wówczas główna trasa prowadząca na szczyt. Mieszkaniec Małej Upy, który założył do dzisiaj stojący gościniec Pomezni bouda Hermann Blasche wybudował w roku 1868 na małoupskiej części szczytu Śnieżki schronisko Czeska bouda. I chociaż już po dwóch latach sprzedał ją silniejszemu sąsiadowi z Pruskiej boudy Friedrichowi Sommerowi, długo była najważniejszą gospodą po czeskiej stronie gór. W latach 1875 – 1945 schronisko bardzo dobrze prosperowało w rękach rodziny Pohlów z Karpacza. Przejęcie obu schronisk przez państwo czechosłowackie w 1945 roku nie przyniosło nic dobrego żadnemu z nich. Hübnerova bouda przebudowana przed drugą wojną światową, lecz niezupełnie dokończona nie dostała nowego właściciela i stopniowo pustoszała aż w roku 1961 została zburzona. Miejsce, w którym stała przypomina już tylko nazwa wyciągu narciarskiego Hybnerka. Również Czeska bouda na Śnieżce pod socjalistyczną opieką spustoszała do tego stopnia, że wkrótce z uwagi na bardzo zły stan techniczny zostanie rozebrana. Podobnie i trzeci znany obiekt w Małej Upie nie został po pożarze w 1941 roku odbudowany. Hotel z restauracją Mohornův mlýn powstał w 1902 roku z przebudowanego starego młyna uszkodzonego przez powódź w 1897 roku. Właściciel hotelu Wenzel Adolf pochodzący z miejscowości Špindlerův Mlýn pozostawił część karczmy młyńskiej, w której w 1779 roku nocował przyszły cesarz Józef II. Przechowywane w niej były drobne przedmioty codziennego użytku upamiętniające jego pobyt takie jak sztućce, pachołek do zdejmowania butów itp. Wszystko spłonęło podczas pożaru.

Wyraźny renesans turystyki wiąże się z rosnącą popularnością narciarstwa i wprowadzeniem sezonu zimowego na początku XX wieku. Przede wszystkim na Pomeznich Boudach wyrosły nowe hotele i pensjonaty. W owym czasie w Górnej Małej Upie zastanawiano się nad możliwością zmiany nazwy całej miejscowości na Pomezní Boudy. Gwałtowny rozwój ruchu turystycznego przerwała I wojna światowa. Ponowne ożywienie wywołały sukcesy gospodarcze Czechosłowacji po 1920 roku. Szybki rozwój regionu przerwała głęboka światowa recesja gospodarcza. W dodatku w 1933 roku Adolf Hitler zakazał wywozić z kraju marki, co pociągnęło za sobą gwałtowny spadek liczby gości z Niemiec. Po II wojnie światowej najwięcej gości zawitało do Małej Upy za pośrednictwem organizacji związkowych pod hasłem: „Góry dla pracujących“. Hotele zostały przekształcone w domy wypoczynkowe związków zawodowych (FWP - Fundusz Wczasów Pracowniczych). Kolejną zmianę przyniosła „aksamitna rewolucja“ i prywatyzacja po 1990 roku. Zmiany te pociągnęły za sobą wyraźną poprawę warunków noclegowych, narciarskich oraz innych usług. Sam fakt otwarcia Centrum Informacyjnego jest tego dowodem.